Jak przygotować tekst

Poniżej przedstawiamy powszechnie znane informacje dotyczące przygotowania tekstu referatu. Po konferencji planujemy je wydać w formie publikacji. Będzie to nie tylko wielka nobilitacja dla biorących udział w konferencji, ale również pamiątka tego wydarzenia dla przyszłych pokoleń. Uprzejmie prosimy o zapoznanie się z treścią instrukcji.

Instrukcja dotycząca przygotowania tekstów

  1. Materiały przeznaczone do druku należy dostarczyć do redakcji w postaci elektronicznej – za pomocą poczty elektronicznej na adres damianwyzkiewicz@gmail.com według terminów podanych w terminarzu.
  2. Do artykułów naukowych należy dołączyć streszczenie w języku polskim (nie więcej niż 600 znaków), a także krótką notę informacyjną o autorze – stopień naukowy, miejsce pracy, ew. stanowisko, obszar zainteresowań, ostatnie publikacje.
  3. Do artykułu należy dołączyć liczący 150-250 słów abstrakt w języku angielskim oraz jego tłumaczenie na język polski.
  4. Obowiązujące formatowanie to: czcionka Times New Roman, wielkość 12 punktów dla tekstu głównego oraz10 punktów dla przypisów i dłuższych cytatów, interlinia 1,5 wiersza w tekście głównym. Wyrównanie tekstu głównego i przypisów – do lewej. Dłuższe cytaty (powyżej czterech linii tekstu normalnego) winny być zapisane czcionką o rozmiarze 10 punktów, z wcięciami z obu stron (odpowiednio 2 i 1 centymetr). Redakcja przyjmuje teksty w formatach .doc, .docx, .rtf i .odt; artykuły przesyłane w formatach zamkniętych lub uniemożliwiających edycję przy pomocy typowego oprogramowania biurowego nie będą poddawane ocenie.
  5. Objętość artykułów nie powinna przekraczać 1 arkusza autorskiego (40 000 znaków ze spacjami i przypisami). Recenzje i eseje krytyczne nie powinny przekraczać odpowiednio 9 i 20 tysięcy znaków ze spacjami
  6. Osoby (autorzy, twórcy, redaktorzy itp.) wymieniane w tekście podawane są z pełnym imieniem i nazwiskiem, w przypisach podajemy inicjał imienia.
  7. Cytowane w tekście i przypisach fragmenty innych prac, dokumentów bądź edycji źródłowych oddajemy czcionką prostą, biorąc całość w cudzysłów. Cudzysłowy powinny być polskie (dolny i górny). Tekst cytowany w cytacie powinien być ujęty w tzw. żabki (« »).
  8. W tekście i przypisach tytuły książek, artykułów, utworów, filmów oraz dzieł artystycznych zapisujemy czcionką pochyłą (kursywa).
  9. Tytuły gazet i czasopism zapisujemy czcionką prostą w cudzysłowie.
  10. Zwroty w języku obcym – łacińskie, angielskie itp. należy zapisać kursywą.
  11. Fragmenty, które chcemy w tekście wyróżnić, zapisujemy rozstrzeloną czcionką.
  12. Śródtytułów nie numerujemy, wyróżniamy je przez pogrubienie.
  13. W tekście i przypisach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: r. – rok, roku; w. – wiek, wieku; także: np., itd., m.in..
  14. Daty w tekście i przypisach w pełnym brzmieniu zapisujemy cyfrowo, z zastosowaniem cyfr rzymskich dla miesięcy, np. 4 XII 1610 r. Słownej nazwy miesięcy używamy w przypadku, gdy nie jest podana data roczna, np. 6 sierpnia. Określenia roku i wieku skracamy po liczbie, przed liczbą piszemy w pełnym brzmieniu, np. „w 1618 r.”, „w XVIII w.”, ale: „w roku 1943”, „w wieku XX”. Nie używamy cyfr dla określeń typu: lata trzydzieste, podobnie w przypadku numeracji wojen lokalnych i światowych (druga wojna światowa)
  15. Tytuły prac cytowanych po raz pierwszy podawane są w przypisie w pełnym brzmieniu, wraz z nazwą wydawnictwa, miejscem i rokiem wydania. Przy ponownym cytowaniu pracy danego autora używamy zapisu skróconego. Cytując dzieło z poprzedniego przypisu, stosujemy skrót „Tamże”. Gdy bezpośrednio po dziele danego autora cytujemy kolejne jego dzieło, zamiast nazwiska autora piszemy: „Tenże”. Identyczne zasady powtórnego cytowania stosujemy przy artykułach z czasopism, prac zbiorowych, w wydawnictwach źródłowych itp.:
    1. M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, przeł. A. i A. Goreniowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s.353.
    2. Amerykańska antropologia postmodernistyczna, red. M. Buchowski, Instytut Kultury, Warszawa 1999, s.170.
    3. Tamże, s. 55.
    4. M. Bachtin, Twórczość Franciszka…, s.15.Opisy bibliograficzne w przypisach i w bibliografii powinny być sporządzone według następującego wzoru:Dokumenty drukowane

      • pozycje książkowe:
      Król-Fijewska, Trening asertywności, WAB, Warszawa 1993, s. 10.
      (w bibliografii bez numerów stron)
      K. Denek, Cywilizacja informacyjna i edukacja medialna, [w:] T. Lewowicki, B. Siemieniecki (red.), Rola i miejsce technologii informacyjnej w okresie reform edukacyjnych w Polsce, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2002, s. 29.
      (w bibliografii: s. 25-37)
      • artykuły z czasopism:
      Kuś, Pułapki popularyzacji, „Forum Akademickie” 2004, nr 1, s. 52.
      (w bibliografii: s. 51-54)
      Y. Zhao, Y. Lu, X. Wang, Organizational unlearning and organizational relearning: a dynamic process of knowledge management, „Journal of Knowledge Management” 2013, Vol. 17, No. 6, s. 908.
      (w bibliografii: s. 902-912)
      • materiały z konferencji:
      Firlit, Wartości i procedury w pracy akademickiej w świetle danych empirycznych, Ogólnopolska konferencja Wartości i procedury w pracy akademickiej, materiały konferencyjne, Warszawa, 11.03.2008.

Akty prawne:

Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 r. Nr 24 poz. 83 ze zmianami).
Dokumenty elektroniczne

elektroniczne wydawnictwa zwarte (książki w internecie) – należy podać dodatkowo link i datę dostępu w nawiasie kwadratowym.
Kachniewski, B. Majewski, P. Wasilewski, Rynek kapitałowy i giełda papierów wartościowych, Fundacja Edukacji i Rynku Kapitałowego, Fundacja Promocji i Akredytacji Kierunków Ekonomicznych, Warszawa 2008, s. 14, http://kapital.edu.pl/dokument/Rynek_kapitalowy_FERK_FPAKE.pdf, [20.01.2014].
(w bibliografii bez numerów stron)
elektroniczne wydawnictwa ciągłe (czasopisma internetowe) – należy podać dodatkowo link i datę dostępu w nawiasie kwadratowym
Małek, Humanistyka na uczelniach technicznych: planowanie formuły kursu e-learningowego„e-mentor” 2013, nr 5, s. 38, www.e-mentor.edu.pl, [20.01.2014].
(w bibliografii: s. 35-39)
pozostałe źródła internetowe:
kiedy powołujemy się na stronę internetową (bez wskazania konkretnego materiału), podajemy nazwę strony (lub nazwę instytucji, do której należy), adres oraz datę dostępu:
ECDL Polska, http://www.ecdl.com.pl, [20.01.2014].• natomiast w przypadku konkretnego materiału podajemy autora (jeśli występuje), nazwę materiału kursywą, adres strony (szczegółowy) oraz datę dostępu:
M. Marchewka, Najwyższe kierownictwo IBM rezygnuje z premii, http://www.coslychacwbiznesie.pl/biznes/najwyzsze-kierownictwo-ibm-rezygnuje-z-premii, [20.01.2014].

Tytuły częściej cytowanych edycji źródłowych, ewentualnie czasopism i wydawnictw zbiorowych, a także nazwy instytucji, takich jak archiwa czy biblioteki, po raz pierwszy piszemy w pełnym brzmieniu, podając w nawiasie dalej cytowany skrót („dalej cyt…”), np.: „Archiwum Państwowe w Toruniu (dalej cyt. APT)”.

W przypadku cytowania po raz pierwszy publikacji obcojęzycznych – tytuł i dane bibliograficzne (miejsce wydania, tom, zeszyt itp.) podajemy w języku publikacji.

Przypisy:

  1. Stosujemy przypisy dolne.
  2. Przypisy powinny mieć numerację ciągłą w obrębie całego artykułu.
  3. Jeżeli konieczne jest sporządzenie przypisu do tytułu tekstu, to przypisu tego nie numerujemy, tylko opatrujemy gwiazdką.
  4. Zapis cytowanej pozycji bibliograficznej powinien zawierać:
    1. inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła (kursywą), wydawcę, miejsce i rok wydania, numer strony której dotyczy przypis:
    2. M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, przeł. A. i A. Goreniowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s. 353.
    3. W przypadku pracy zbiorowej: tytuł dzieła, inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania:
    4. Amerykańska antropologia postmodernistyczna, red. M. Buchowski, Instytut Kultury, Warszawa 1999, s. 170.
    5. W przypadku pracy będącej częścią większej całości:
    6. W. Welsch, Transkulturowość. Nowa koncepcja kultury, [w:] Filozoficzne konteksty rozumu transwersalnego. Wokół koncepcji Wolfganga Welscha, red. R. Kubicki, Poznań 1998, s. 204.
    7. W przypadku artykułu w czasopiśmie:
    8. W. Mikuła-Gawędzka, Lekcja profesora Livio Vacchiniego, „Architektura Murator” 12(51)/1998, s. 31-35.
  5. Poszczególne elementy przypisu oddzielamy od siebie przecinkami, na końcu stawiamy kropkę.
  6. Słowa kluczowe – należy wskazać co najmniej pięć słów kluczowych (pojedynczych wyrazów lub fraz), w języku polskim i angielskim. Nie powinny one być zbyt ogólne (np. gospodarka, zarządzanie, globalizacja, e-learning). Słowami kluczowymi mogą być nazwy własne.